Pierwszy.

  Boli mnie fakt, że zabraknie już tej swobody. Teraz będę myślała o tym co będzie jutro w szkole, a nie o godzinie, o której mam zamiar wstać. Siedzę i dopiero teraz dociera do mnie powoli, że jutro zacznie się moja zmora. Księżniczka leży obok mnie i piszczy; chce już iść spać. Była dzisiaj u mnie K. Stęskniłam się za nią. Potem poszłyśmy razem do reszty. Ogólnie to mamy w planach widywać się co tydzień w określony dzień. To powinno ułatwić nam kontakt, bo rok temu ciężko z tym było. Jeden dzień w tygodniu jest dla niej. Jeju, jest dla mnie taka ważna, że nawet Ona sama sobie z tego nie zdaje sprawy. Nie mówię o uczuciach, nie ma sensu. Jak dla mnie czyny są ważniejsze od słów. Z każdą z moich koleżanek łączy mnie specjalna, indywidualna więź. Nie używam słowa "przyjaciółka", bo nie raz się na nim przejechałam. Jest mocne i zobowiązuje do czegoś czego- jak mnie się wydaje- nie jestem w stanie nikomu dać. Cenie sobie swoją przestrzeń. Uwielbiam siedzieć w domu i rozkoszować się swoją osobą. Laptop, ja i ek. Coś pięknego. Teraz do kompletu doszła Księżniczka, nie odstępuje mnie na krok, za co ją kocham jeszcze bardziej. Nie wymagam dużo, pragnę tylko swobody. Ja (wiem, że nie powinno się tak zaczynać zdania) wymagam naprawdę nie dużo. Mogę ofiarować dużo, ale w zamian za zrozumienie. Niby takie proste, ale w praktyce praktycznie niemożliwe.

A Ty jak się czujesz z faktem, że jutro trzeba iść do szkoły? Jeżeli psychicznie nie jesteś gotowa to daj znać. Może w końcu poznam kogoś kto mnie zrozumie. W tych czasach strasznie o to ciężko. Niby każdy mówi, że Cię rozumie, a tak na prawdę ma Cię głęboko w dupie, bo oczekuje pomocy z Twojej strony; chce czegoś w zamian. Tak nie działa współczucie. Ech.. tak czy siak, dzisiejszy dzień był dobrze zakończony. Piwo, grill i Oni. #muchlove.